De CloudCuddle past precies in het boomhut-bed van Alexander.

Een CloudCuddle in je eigen boomhut-bed
Opeens doet je kind iets dat je totaal niet verwacht. Welke ouder herkent het niet? Zo trof Denice Karbet haar zoontje Alexander op een goede dag plotseling op de gang. Hij lag toch in bed? Daar kon hij toch niet uitklimmen? Wel dus! Hij keek onschuldig om zich heen en had zich gelukkig niet bezeerd. Hoog tijd om iets te verzinnen. Het verrassende eindresultaat: een CloudCuddle-boomhut-bed. 

Liever geen bed-box
Alexander is drie jaar oud en is geboren met een stofwisselingsziekte. Die gaat gepaard met een ontwikkelingsachterstand. Hij heeft last van epilepsie en krijgt sondevoeding. Totdat hij begin 2018 het klimmen ontdekte, bood zijn ledikantje voldoende bescherming. “Maar toen moesten we dus iets verzinnen” zegt Denice.“ Ik ging overal informatie zoeken. Iedereen roept meteen dat je een aangepast bed moet aanschaffen. Daar was ik nog helemaal niet aan toe. Ik vind het ongezellig en het geeft een ziekenhuissfeer”.  

Zelf iets bouwen?
“Je wordt heel creatief. In eerste instantie dachten we zelf iets te bouwen. Hoe moesten we dat aanpakken? En oh ja, het campingbedje voor het logeren en de vakanties. Was dat nog wel veilig? Toch maar even Googelen. Zo kwamen we CloudCuddle tegen”.

Stoer boomhut-bed
“ Zelf iets timmeren was toch te ambitieus. We wilden uiteraard een iets hoger bed, omdat Alexander zwaarder wordt. En we zochten een bed met voldoende bescherming rondom. Toen zagen we bij Woonexpress het boomhutbed. Dat bracht ons op een idee: stel dat CloudCuddle daarin past. Dan hebben we voor nu misschien wel de ideale oplossing. CloudCuddle hebben we sowieso nodig voor buitenshuis. En als het in de boomhutbed past, kunnen we (voorlopig) prima vooruit en heeft Alexander een stoere kinderkamer met een veilig bed”.

Niet goed, geld terug
De verkoper in de winkel begreep onze situatie en dacht met ons mee. Als het toch niet zou werken, mochten we het boomhut-bed terugbrengen. We gebruiken het nu bijna een half jaar en ik vind het fantastisch.  Het trapje hebben we weggelaten, want anders kunnen we er niet goed bij. Alleen het laken verschonen is een beetje gedoe. Maar dat heb ik er graag voor over. En misschien vindt Alexander op een dag een manier om de rits open te maken. Die staat ietsje open voor de sondevoeding. Zo slim is hij wel. Wie weet is daar dan ook wel weer een oplossing voor.”